een collage van fotootjes en tekeningetjes met watercolor van een Amsterdams meisje

Genieten

Als zesjarige  woonden we achter de winkel van mijn opa.  ‘Het kaasboertje’

Ik “hielp” soms met de etalage toen mijn opa zei:  “ik heb een cadeautje, hand open, ogen dicht”. Zachtjes voelde ik er iets in vallen en mijn opa sloot voorzichtig mijn hand. “Je mag kijken” en ik keek voorzichtig terwijl ik mijn vingers terug openvouwde.  Spinnen, vliegen en spinnenwebben. Hij lachte vol plezier, zijn dag was goed. Ik gruwde. Als ik ergens een hekel aan had dan was het aan spinnen.

Een even grote hekel had ik aan “cheese please”. De camera. Een bevroren glimlachje gevangen in een gekaderd stukje papier. Je had gewoon even niets te protocollen, het moest erin. Later had ik het beter onder controle maar op de kleuterschool werd het een foto  met vuurrode wangen en betraande ogen.  De zwart wit versie kleurt minder dramatisch, minder rood. Die met dat dotje!

Voor vrijheid moet je op je gemak zijn. Als ik zelf achter de camera stond kon ik dat gevoel wel doorgeven. Het genieten van het onderweg zijn is één van de leukste dingen die er bestaan. Hoop.  Het vertrouwen dat het goed komt.

Love

Berries

6 comments:

Leuk om te lezen over je opa. Je spreekt van hoop en vertrouwen. De kernwoorden in mijn bestaan. Vandaag sprak ik iemand op straat die vroeg waar ik de moed vandaan haal om positief te blijven en door te gaan. Omdat ik hoe dan ook geniet van het onderweg zijn en de zaadjes van hoop steeds weer zie opkomen. En….. in vertrouwen mijn hand durf uit te steken om te ontvangen. Zelfs als ik soms gruwel.
Dank je wel voor deze mooie blog Heidi.

Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.