mixed media: gekleurde watercolorafbeelding en beeldmerk Birds and Berries

Halfweg Starterslabo en Birds and Berries

In ons klimaat is een moestuin seizoensgebonden. De vraag begint nu dan ook te dalen. In maart wilde ik een webshop en een fb business. Nu is er tijd. Alhoewel de trajecttijd bij Starterslabo snel gaat. We zijn al halfweg.  Je realiseert het je bij elk coachinggesprek. Leuven op en neer. Drie uur als het wat tegenzit. Gelukkig is er Skype.


We hebben het over het registreren van het beeldmerk Birds and Berries bij BOIP. Als je een budgetoverschot hebt kunnen creëren, neem je die  € 240 mee op je onkostennota . Afgelopen maandag stuurde ik die documenten en mijn hosting factuur naar Hilde. In dezelfde envelop gingen ook de dagontvangsten en de goedgekeurde factuur door Starterslabo.

Ik maak een business page en koop bij TransIP een zelfde pakket als voor Berries blog. Kost 6 euro en je hebt mail en hosting voor je website. Easy. Gelukkig. Ben geen held met internetgedoe. Voor Berries blog stak ik m’n neus in WordPress. Van Theme Forrest kocht ik voor 59$ een template pakketje. Het blogje is actief. TransIP geeft dagstatistieken. Van 26 tot 31 juli had ik over de 1000 bezoekers. Beginnersgeluk, maar alle geluk is welkom. Nu dus Birds and Berries.

Mijn hersenpan kon wel afkoeling gebruiken. Het is avond als ik op de fiets naar Mechelen stap.  Langs twee brievenbussen, zet m’n zak even op de grond. Verderop kijk ik naar m’n rechtervoet. Yak. Yak. Yak. In alle toonaarden. Gefocust op de brievenbus zal ik die hondendrol niet gezien hebben. Echt gadverdamme. Wat sommige mensen hun dieren te eten geven. Stinken… Ik wil het niet weten.


Humeur in mineur, hersenen in de rode zone. In verschillende plassen.. Ik probeer, maar helemaal weg .. Njet. Verder naar de Bioplanet. Hopend dat ik niemand met een sterk reukorgaan tegenkom. Die hond zeker niet. Ligt lekker in zijn mandje. Blij van die shit vanaf te zijn.

Voor de kassa moet ik wachten. Supervriendelijk wordt mijn rugzak en regenjas in het andere winkelkarretje gelegd. Buiten wil ik op mijn fiets stappen en zie … Nee, echt niet hè. Aan de onderkant van mijn rugzak zit ook een beetje .. Hartgrondig vloekend rijd ik de parking af. De hemel opent zich en stort zich op m’n hoofd. Ik koel in ieder geval. Thuis, kieper ik de schoenen in de vuilbak. Er zat toch al een gat in. Had ik gevoeld toen ik in de plassen stond te dabben.

In de keuken begin ik te koken. Ken had twee Yumbel gerechten bij. Lekker, maar wat weinig voor ons allemaal. Om 9 uur schuiven we nog eens aan tafel. De piano staat er vlak naast en als Nick begint te rammelen worden er twee gitaren bijgepakt en brullen we “There is a house in New Orleans”.

Mijn “new bleu jeans” hangt aan de lijn. And me?  Happy Again.  Geen gambler in huis. We zingen er alleen wat over. Het leven bestaat niet alleen uit shit.

En morgen warm ik m’n hersenpan nog eens op. Wil een nieuwe template installeren. Voor de webshop.


Love
Berries

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.