collage van muizen en katten

over Amy, Dikkie Dik en Chanel

De herfst zwabbert door de tuin. Nog wat vroeg. Kan best nog even wachten. Amy trekt het zich niet aan. Ze doet wat alle katten doen. “Haar zin”. Vorige nacht sliep ze als een roosje. Op 10 cm van m’n neus. Met m’n “Amy stem” roep ik “Kom je?” Vergeefs.  Madame wil avontuur. Onder zwierende struiken die denkelijk niet eens in onze tuin staan.

Zwerver Dikkie Dik neemt Amy graag mee op schok. Voor een bredere kijk op andere tuinen. Ze is dus foetsie. Ik sluit de deur. Bij de ingang van het kantoortje zie ik een “giant spider”. Die komen met dit weer wel graag binnen. Gelukkig heb ik een spinnenvanger op een steel. Geen gespring meer met een papiertje en een wriemelend zwart ding in mijn hand. Cool zet ik het beest buiten. Amy haar schrikbewind richt zich tot muizen.  Ze steekt geen poot uit als het om spinnen gaat.

’S morgens bolde ik met een paar zakken mix in de koffer richting kust.  Naar Steven. Met ook een muizenvangende Amy. “Chanel”. Ze ligt lief te slapen als ik aankom. We babbelen wat over huisdieren, kookboeken en seitan.

Als we naar zijn gemaakte bak onder het terras gaan is het op de middag. De zon staat fel te contrasteren. Toch slaat de camera van de Ipad niet op tilt. Steven legt er een lat naast voor snapshotjes van de afmetingen. Zijn handig getimmer komt later nog in een blogje.

Nu de tomaten. Met alle nattigheid is het tijd dat ze ’t veld gaan ruimen.  Er komen bruine plekken op de stelen en sommige tomaatjes zien er niet zo happy uit.

Heb zin om een erbazzone uit “green delicious te maken.  De spinazie is nog aan het groeien.  Maar snijbiet en paksoi zijn keukenklaar.

Random food met Natascha’s recept als groene draad en de laatste rode tomaatjes van het rek. 

Love
Berries

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.