Het laatste stukje “fotografie te koop” zet ik in een lijstje. Het allerlaatste komt dan. Het  “TE KOOP” zetten op tweedehands sites.  Ben langzaam. Gedraal. Het kost moeite.  In november heb ik me ingeschreven voor een vegetarisch koksdiploma. Het moet vooruit gaan. Dan moeten de spullen weg zijn.  Mijn gedachten gaan terug naar de tuin en wat mee de keuken in kan. pluksla lavendel aardbeispinazie Eergisteravond koken we  met  “niet […]

D700, SB800

Eerst even de tuin in op zoek naar plukklare groentes.  Sla, boontjes, tomaatjes, basilicum, verse look, peterselie en courgette. Lekker met ei en gerookte makreel.  We zijn met vijf. En dan nog maar even naar de pc voor het “TE KOOP” stukje.  Mijn camera en de 85 mm lens. Vaak de combinatie voor tentoonstellingswerken.  Mijn man maakte een filmpje van de opening  in ’t Blikveld . Leuk is dat er[…]

In de keuken begin ik aan een sausje.  Tomaatjes en look even in de oven.  Van de bolcourgette maak ik spaghettislierten. Nog even verder werken aan het “TE KOOP” materiaal voor op locatie.  Nauwelijks gebruikt, werkte goed, zelfs met studiosoftboxen erop. Spijtig van het eigen lijf. Niet alles kan goed gaan. In de tuin verdwijnt het gevoel. De paprika gaat lekker, de sla ook.  Bonen klimmen omhoog langs de zonnebloem.[…]

Vandaag krijg ik er een rimpel bij.  Het is een perfecte dag om een dierbare streep te zetten.  Het is gewoon slimmer als ook de binnenkant van het lijf stribbelt. VANAF VANDAAG VERKOOP IK HET STUDIOMATERIAAL Ik begin met het homestudiootje. Vooral materiaal voor zwangerschap. Ook  beauty. Zoals hieronder. Lievelingsgerief was toch de grote softbox en analoge 85 mm 1.4 lens. Ging perfect op de full frame camera. NU eerst[…]

Amsterdammertje

Toen ik naar de statistieken van Trans IP keek gaf de teller 4.500 aan. Meest gelezen in 2017. Een blogje over mijn opa, zijn geliefde Amsterdam en de burgemeester Eberhard van der Laan. “dat het de lieve stad blijft  die het is… Geboren in het huis waar mijn grootvader woonde.  De trap op de Singel bij mijn ouders was te smal in geval van complicaties, vertelde mijn moeder me.  Ook[…]

boek Makkelijke Moestuin gratis verzonden

het staat op mijn lijst.  En een lijstje hoort te bewegen.. Afgelopen weekend neem ik de trein naar Groningen. De auto kon ook. Tot ik de tarieven met de trein zag. Als je eerste klas kunt reizen en onderweg rustig werken in een leren stoel met wifi. De beslissing was snel gemaakt. Voor 30 euro geraak je er niet met de auto. Dan nog een parking in het Hampshire voor[…]

Amsterdammertje

Eberhard van der Laan. Een laatste wens voor de Amsterdammers en de stad waarin ze wonen. Iedereen die denkt dat Amsterdammers lief en meegaand zijn, slaat de plank mis. Ook deze burgervader was geen doetje. Ook niet in taalgebruik. Maar je krijgt zelden een mes in je rug van een Amsterdammer. En dat is lief. Na meer als een kwart eeuw draag ik nog het gevoel dat het geen stad[…]

snijbiet, paksoi, spinazie, pompoen en geitenkaas. Een erbazzone

Dikkie Dik en Amy zijn het roerend eens. Een goede  voorraadkast voor de winter is van levensbelang. Ze eten de oren van mijn hoofd. Iedereen die richting keuken gaat wordt getrakteerd op overtuigende hongersnoetjes. En wie gaat er niet voor de bijl?  Maandagmorgen is hun poezenkast gevuld en de mijne leeg. De snoetjes zijn er niet gerust in.  “Ze zijn aan het sterven”. Van de winkel neem ik ook andere[…]

jeugdfotootje in de tuin met konijntjes

“Nee, ik wilde echt wel lief zijn” . antwoordt Claudia Debreij in een interview van de VPRO. Je kunt alleen maar lief zijn als je niet lief gevonden wilt worden, mijmer ik. Echt lief zijn.  Stil je ding doen. Soms zenuwachtig over je  richting.  Maar altijd wetend dat je treintje terug kan naar je  hometown. Naar je lijf met alles wat erin zit. Trappend op de hometrainer roteert  “het lief gevonden[…]